مصاحبۀ خبرگزاری پانا با شایان پردیس، مدال طلای المپیاد جهانی کامپیوتر 1399

• این دانش‌آموزِ شیرازی در گفت‌وگو با پانا با اشاره به این که المپیاد را در ابتدا از رویِ علاقه شروع کرده‌است، می‌افزاید: «بعضی از دانش‌آموزان برای استفاده از تسهیلاتِ کنکور و از ابتدا با این نیت واردِ فازِ المپیاد می‌شوند، اما من نسبت به علاقه‌‎ام ورود کردم و از ابتدا به خودم می‌گفتم اگر به موفقیت برسم که چه بهتر و اگر نرسم دو سال از عمرم را به یادگیریِ مطالبِ جدید و موردِ علاقه‌ام اختصاص داده‌ام و یک مسیرِ جالب را طی کرده‌ام.»
• این دانش‌آموزِ موفق در خصوصِ علتِ این که برخی از دانش‌آموزان در حیطه‌های مختلفِ علمی، هنری، فرهنگی ورود می‌کنند اما به موفقیت نمی‌رسند، می‌گوید: «برای این که علاقه حفظ شود فرد باید پیشرفت را در خودش ببیند و در واقع این علاقه جرقه‌ای است که باید از سوی خودِ فرد حمایت و باور شود تا رشد کند. من وقتی با المپیاد آشنا شدم به نظرم آمد که مسیرِ خوبی است و آن موقع به ریاضیات خیلی علاقه داشتم و دنبالِ چنین چیزی می گشتم که چالش‌های جذابی برایم داشته باشد و بتوانم خودم را در آن محک بزنم.»
• او که امسال تحصیل در پایۀ دوازدهم را به اتمام رسانده است، ادامه می‌دهد: «پس از آشنایی با المپیادِ کامپیوتر سالِ دهم و یازدهم در این المپیاد شرکت کردم که سالِ دهم مدالِ نقرۀ کشوری و سالِ یازدهم طلای کشوری را کسب کردم، بعد از آن در امتحاناتِ انتخابیِ تیمِ ملی شرکت کردم و موفق شدم تا عضوِ تیمِ ملیِ المپیادِ کامپیوترِ ایران شوم و بعد از آن توانستم در مسابقاتِ جهانی که اواخرِ تابستانِ امسال برگزار شد مدالِ طلا را کسب کنم.»
• پردیس، پدر، مادر و معلمانِ خود را از افرادِ تاثیرگذار در موفقیتِ خود می‌داند و می‌گوید: «این افراد نقشِ مهمی در حمایتِ من داشته‌اند و من از آنان تشکر می‌کنم و قدردانِ آن‌ها هستم.»

سی و دومین المپیادِ جهانیِ کامپیوتر به میزبانیِ سنگاپور امسال به دلیلِ شیوعِ ویروسِ کرونا به صورت مجازی برگزار شد. تیمِ چهار نفرۀ ایران نیز با حضور در تهران در این رقابتِ جهانی به صورتِ مجازی شرکت کردند و موفق به کسبِ چهار مدالِ ارزشمند شاملِ سه مدالِ طلا و یک مدالِ نقره شدند.

• دارندۀ مدالِ طلای این دوره از رقابت‌ها در ادامۀ این گفت‌وگو با تأکید بر این که آمریکا، چین و روسیه رقبای اصلیِ ایران در المپیادِ کامپیوتر هستند، می‌گوید: «آزمون با نظارتِ ویژه‌ای برگزار شد و شرایطِ کرونا و برگزاریِ آزمون به صورتِ مجازی بدونِ تحملِ استرسِ سفر، کار را برای ما ساده‌تر کرد، چون دیگر نه استرسِ جابه‌جایی داشتیم و نه به هم ریختنِ ساعتِ خواب و در یک آرامشِ نسبی واردِ آزمون شدیم.»

در رده‌بندیِ این مسابقات از نظرِ امتیاز، تیمِ چهار نفرۀ ایران، رتبۀ چهارمِ جهانی را به دست آورد و تیم‌های چین، آمریکا و کرۀ جنوبی به ترتیب اول تا سوم شدند و در رده‌بندی دیگری که از نظرِ تعدادِ مدال انجام شده‌است، تیمِ ایران به همراهِ روسیه و آمریکا در رتبۀ دوم جای دارد و چین در مقامِ اول قرار دارد.

• شایان پردیس در پاسخ به این که این آزمون به چه نحو برگزار می‌شود، عنوان می‌کند:‌«برای این که بخواهم از سختیِ المپیاد برایتان بگویم باید بگویم که در واقع این آزمون ۳ تا سوال دارد که برای پاسخ دادن به آن ۵ ساعت فرصت داده می‌شود و ۳ مسئلۀ چالشی است که در آن ۵ ساعت، شرکت کننده‌ها خود را محک می‌زنند، به طوری که یک سری مسائلِ الگوریتمی هستند که فرد باید اول آن‌ها را با ریاضیات حل کند و بعد آن‌ها را با زبانِ ++C پیاده‌سازی کند.»
• این دانش‌آموزِ شیرازی با اشاره به این که برای حضور در المپیادِ جهانی محدودیتِ سنی وجود دارد و افراد باید ۱۸ ساله باشند و واردِ دانشگاه نشده باشند، در خصوصِ شرایطِ حضور در این المپیاد برای دانش‌آموزان علاقه‌مند می‌افزاید: «در ایران یک محدودیتِ دیگر به این اضافه شده و آن هم این که صرفاً دانش‌آموزانِ دهم و یازدهم می‌توانند در آن شرکت کنند و از آنجایی که باید اول در سطحِ کشوری شرکت کنیم و به موفقیت برسیم، پس می‌توان به طورِ کل شرایطِ شرکت در المپیادِ کامپیوتر را حضور در پایۀ دهم و یازدهم و قبل از ورود به دانشگاه دانست.»
• او در پاسخ به این که چطور به این مهارت و اعتماد به نفس برای حضور در المپیاد رسیده و این که آیا از کلاس‌های خاصی برای رسیدن به موفقیت استفاده کرده‌است، می‌گوید: «تعدادِ جلساتی که در کلاس‌های المپیاد شرکت می‌کردم خیلی کم بود و انگشت‌شمار بودند و من سعی کردم به خودم متکی باشم و از طریقِ منابعِ مختلف مطالب را دریافت کنم و یاد بگیرم. علاوه بر این‌ با کمکِ دوستانِ زیادی که به مرورِ زمان در جاهای مختلف پیدا کردم توانستم با کلاس‌های محدود به اینجا برسم.»
• او که قصد دارد تحصیلِ خود را در رشتۀ کامپیوترِ دانشگاهِ صنعتیِ شریفِ تهران ادامه دهد، خود را به لحاظِ هوشی متفاوت از سایرین نمی‌داند و می‌گوید: «فکر نمی‌کنم من از بقیۀ هم‌سالانم متفاوت باشم بلکه من معتقد هستم آنچه ما را تعریف می‌کند کارهایی است که انجام می‌دهیم، من زیاد به ویژگی‌های ذاتی مثلِ هوش اعتقاد ندارم، به نظرم تلاش و پشتکار و علاقۀ فرد نقشِ موثرتری در موفقیتِ او دارند.»
• او ادامه می‌دهد: «به نظرِ من دانش‌آموزانی که از اهداف‌ِ خود دور می‌شوند تقصیری ندارند، چون در واقع این سیستمِ غلطِ آموزش که با کنکور همراه است منجر به فاصله گرفتنِ دانش‌آموزان از اهدافشان است؛ بچه‌ها را مجبور می‌کند که یک سری دروس را به صورتِ سطحی حفظ کنند.»
• «توصیۀ من به دانش‌آموزان این است که سعی کنند آن چیزی که در آن علاقه و مهارت دارند را پیدا و استعدادیابی کنند و خود را باور داشته باشند تا موفق شوند.»

این را شایان پردیس، دانش‌آموزِ شیرازیِ دارندۀ مدالِ طلای المپیادِ جهانیِ کامپیوتر به عنوانِ کلامِ آخر خطاب به دانش‌آموزان و همسالانِ خود می‌گوید.