سلام!
من فاطمه زرگرباشی هستم. المپیاد رو آخرهای سال دوم دبیرستان شروع کردم. ما کلاس المپیاد زیادی نداشتیم، مثلاً ماهی یک بار و به خاطر همین بیشتر المپیاد رو خودمون از کتابها میخوندیم و مسئله حل میکردیم و وقتی که کلاس داشتیم رفع اشکال میکردیم. وقتی مرحله دو قبول شدم خیلی خوشحال شدم! بعد هم سه ماه دوره که از یه طرف سخت و پرفشار بود چون رقبا خیلی قوی بودن. ولی از طرف دیگه خیلی خوش گذشت، مخصوصا رصدهاش. وقتی توی دوره تونستم مدال طلا بگیرم، برای خیلیها مدال آوردن یکی از شهری غیر تهران و اون هم دختر (چون اکثر مدالهای طلا پسر بودن، و سه سال بود طلای دختر نداشتیم) خیلی عجیب بود. از حدود آبان رفتیم دوره تیم. توی آزمونهای انتخابی تیم تونستم نفر اول تیم یک بشم. تابستان سال بعد برای مسابقات جهانی به اندونزی رفتیم. اونجا من و دو نفر دیگه از همتیمیهام تونستیم مدال طلا بیاریم. و بخاطر یک سوال کروی که درباره کوتاهترین مسیر هواپیما از یک شهر به یک شهر دیگه بود کاپ خلاقیت گرفتم!
بعد از المپیاد هم وارد دانشگاه شریف شدم و مهندسی مکانیک خوندم. تا چند سال کنار دانشگاه المپیاد هم تدریس میکردم. بعد از کارشناسی، دوره ارشد رو هم مهندسی مکانیک گرایش کنترل توی شریف خوندم. الان دانشجوی دکترای مشترک دانشگاه ای تی اچ زرویخ و شرکت دیزنی ریسرچ هستم و موضوع کارم یادگیری تقویتی برای رباتهای چهارپا و انساننما هست. از المپیاد تقریبا فاصله گرفتم اما هنوز هم نجوم رو آماتوری دنبال میکنم و اخیرا دارم عکاسی نجومی رو امتحان میکنم.
